วิชาที่เปิดสอนในระดับมัธยม

นักเรียนที่เรียนในชั้นมัธยมต้น (Year 9-10) จะมีวิชาเรียนประมาณ 8 วิชาต่อเทอม โดยเป็นวิชาบังคับ 6 วิชา และวิชาเลือก 2 วิชา ปีละ 4 วิชา แบ่งเรียนวิชาละครึ่งปี โดยเน้นให้นักเรียนได้เรียนแบบกว้างๆ เพื่อจะค้นหาตัวเองว่าชอบไปทางไหน

 

ส่วนนักเรียนระดับมัธยมปลาย (Year 11-13) จะเรียนให้รู้ลึกและจะเลือกวิชาที่ตนเองสนใจเรียนจริงๆ เพื่อเป็นพื้นฐานสำหรับการศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยต่อไป วิชาเรียนในชั้นปีเหล่านี้จะเหลือเพียง 5 หรือ 6 วิชาเป็นอย่างมากสำหรับนักเรียนที่เก่งจริงๆ โดยนักเรียนที่ผลการเรียนปานกลางส่วนใหญ่จะได้รับอนุญาตให้เลือกเรียนเพียง 5 วิชา ซึ่งวิชาเหล่านี้เรียกรวมว่าวิชา "Mainstream"

 

นักเรียนอินเตอร์อาจมีคาบเรียนพิเศษที่เรียกว่า ESOL ซึ่งก็คือ English for Speakers of Other Language เป็นคาบเรียนวิชาภาษาอังกฤษเสริมทักษะสำหรับนักเรียนต่างชาติที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง ซึ่งนักเรียนต่างชาติเข้าใหม่อาจเรียน ESOL 4-8 คาบต่อสัปดาห์ โดยทางโรงเรียนจะค่อยๆถอน ESOL ออกทีละคาบและเพิ่มวิชา Mainstream เข้าไปให้นักเรียนเมื่อนักเรียนแสดงว่ามีความพร้อมทางภาษามากขึ้นพอที่จะเข้าใจบทเรียนใน Mainstream Classroom ได้

 

นี่เป็นสาเหตุที่ทำไมนักเรียนไทยจึงควรไปเริ่มการเรียนที่นิวซีแลนด์ในระดับ Intermediate (Year 7-8) หรือมัธยมต้น (Year 9-10) เนื่องจากทักษะภาษาที่นักเรียนจะฝึกได้ใน 1-2 ปีแรก จะส่งผลให้นักเรียนเป็นเด็กเรียนเก่งหรือเรียนอ่อนเมื่อก้าวขึ้นไปเรียนในระดับมัธยมปลาย นักเรียนที่ไปเรียนแต่เนิ่นๆ พอถึงชั้น Year 11-12 จะไม่ต้องเรียน ESOL แล้ว และสามารถเรียนเคียงบ่าเคียงไหล่นักเรียนนิวซีแลนด์ได้แบบเท่าเทียม ในขณะที่นักเรียนที่ไปเริ่มช้าตอนอายุ 15-16 ปีและไปเริ่มเรียนใน Year 11-12 ทันที ทำให้ไม่ทันมีเวลาปูพื้นภาษา (ยกเว้นจะยอมเรียนกับรุ่นน้องใน Year 10) นักเรียนที่ไปเริ่มช้าเหล่านี้ เนื่องจากภาษาซึ่งเป็นเครื่องมือสื่อสารยังไม่เข้าที่ ก็จะต้องเรียน ESOL เยอะคาบ ทำให้ไม่ได้เรียนวิชา Mainstream แบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย ซึ่งจะส่งผลอย่างมากให้เรียนตามเพื่อนไม่ทัน หรือต้องเรียนและเก็บเครดิตจาก Standard ง่ายๆ ไม่ได้ความรู้เท่าที่ควร ทำให้อาจไม่สามารถเก็บเครดิตการเรียนได้ทันหรือได้มากพอที่จะเทียบวุฒิ หรือได้เครดิตแบบผ่านเฉยๆ โดยไม่มี Merit หรือ Excellent ติดมาเลย ก็จะไม่มีโอกาสได้ GPA สวยๆ เมื่อจบการศึกษา ซึ่งอาจทำให้พลาดโอกาสศึกษาต่อในคณะอินเตอร์ที่ตนต้องการกลับมาศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยไทยไปอย่างน่าเสียดาย (ปัจจุบันหลายคณะระบุ GPA ขั้นต่ำ)

รายชื่อวิชาที่เปิดสอนในระดับมัธยมของนิวซีแลนด์  

  • วิชาเหล่านี้ เป็นรายวิชาหลักของชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (Year 11-13) และเป็นวิชาที่ผ่านการอนุมัติหลักสูตรจาก NZQA แล้วทั้งหมด
  • วิชาส่วนใหญ่เป็นรายวิชาที่สามารถใช้ในการรับเข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัยนิวซีแลนด์ได้ ตามเกณฑ์การสอบผ่านที่มหาวิทยาลัยแต่ละแห่งจะใช้กำหนด
  • นอกจากวิชาหลักซึ่งเป็นวิชาบังคับ คือ ภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ วิชาที่เหลือทั้งหมดเป็นวิชาเลือก (Option Subjects)
  • โรงเรียนแต่ละแห่งมีสิทธิ์ที่จะเลือกสอนรายวิชาที่มีผู้สนใจเรียนและมีอาจารย์สอน โดยจำนวนวิชาที่โรงเรียนเปิดสอนจะขึ้นอยู่กับจำนวนผู้เรียน, มีอาจารย์สอนหรือไม่, มีห้องเรียนพอหรือไม่ หรือขึ้นอยู่กับขนาดของโรงเรียนและจำนวนนักเรียนในแต่ละระดับชั้น
  • โรงเรียนที่มีจำนวนผู้เรียนบางวิชาน้อย หรือไม่มีผู้สอนในรายวิชาบางวิชา อาจพ่วงการเรียนวิชานั้นๆ กับโรงเรียนอื่นในละแวกเดียวกัน เพื่อจัดหาครูผู้สอนร่วมกันและจัดให้นักเรียนเข้าเรียนพร้อมกันผ่านระบบ Teleconference จากแต่ละโรงเรียนที่ตนสังกัด
  • เท่าที่พบมา ยังไม่มีโรงเรียนใดในนิวซีแลนด์เปิดสอนครบทุกรายวิชา
  • การเลือกโรงเรียน นอกจากจะดูหน้าตาโรงเรียนและราคาแล้ว จึงต้องดูด้วยว่า โรงเรียนนั้นมีวิชาอะไรให้เลือกเรียนบ้าง โดยพิจารณาจากรายวิชาที่เปิดให้เรียนได้ใน Senior Years คือ Year 11-13 
Visitors: 19,716